Ο Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική. Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, υπάγεται στον Δήμο Πολυγύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου).

Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη (Ολύνθιο) ποταμό να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Στις παραδοσιακές ταβέρνες - 17 στον αριθμό - ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, παραδοσιακό ψωμί και γλυκά, μέλι κτλ.

Σημαντικές εορτές αποτελούν η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, το πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου στις 28-29 Αυγούστου, το οποίο μάλιστα από τα παλαιά χρόνια συγκέντρωνε πλήθος πιστών, το πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου, του Αη-Γιώργη, του Αη-Λια, της Αγ. Άννας.

Στην μακραίωνη ιστορία του, στο χωριό έχουν διασωθεί και πολλά έθιμα, όπως “Οι Φουταροί”, που ψάλουν τα τοπικά κάλαντα την παραμονή των Θεοφανείων, “Οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών τις Απόκριες, η λιτανεία της ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής και άλλα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες”, “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”.

30/4/09

Ο κυρ-Βοριάς παρήγγελε (Ιερισσός, Νεοχώρι)

Ο κυρ-Βοριάς παρήγγελε1
Ο κυρ-Βοριάς παρηγγελε σε όλα τα καράβια
καράβια που αρμενίζετε, κάτεργα που κινάτε
εμπάτε στα λιμάνια σας γιατί θε να φυσήξω,
ν' ασπρίσω κάμπους και ιβουνά, να κρυώσω κρύες βρυσούλες.
Όσα καράβια τ' άκουσαν, όλα λιμνιώνα πιάνουν.
Μόι 'να καράβι Ψαριανό ορτσάρει, δε μαϊνάρει.
Στα πέλαγα εστάθηκε και τους αναύτες λέγει:
-Σωπάστε ναύτες τα κουπιά, σωπάστε, μη μιλάτε
ν' ακούσω μία λυγερή το τι τραγούδι λέγει.
-Δε σε φοβάμαι κυρ-Βοριά, φυσήξεις δε φυσήξεις,
έχω καράβι από σκαρί, κατάρτια σιδερένια,
έχω και καραβόσκοινο από ξανθά μαλλάκια,
έχω κι ένα μιτσόπουλο που τους καιρούς γνωρίζει.
-Ανέβα βρε μιτσόπουλο απάνω στο κατάρτι
να δεις τι αγέρας μας τραβά, τι τραμουντάνα σέρνει.
Παιζογελώντας 'νέβαινε, κλαίγοντας κατεβαίνει.
-Το τι είδες βρε μιτσόπουλο αυτού ψηλά που ανέβεις;
-Είδα τον ουρανό θολό και τ' άστρα βουρκωμένα,
είδα και πέρα στα νησιά αδρύ χαλάζι ρίχνει.
Ώσπου να πει, να καλοπεί, να καλοκουβεντιάσει
κακιά φουρτούνα πλάκωσε και το τιμόνι τρίζει.
Γέμισε η θάλασσα πανιά κι η άμμο παλικάρια
και το μικρό μιτσόπουλο σαράντα μίλια πήγε.
1. Επιτραπέζιο τραγούδι της θάλασσας. Το τραγούδι αυτό έχει ηχογραφηθεί παλαιότερα στην Ιερισσό και μπορεί κανείς να το ακούσει στον ψηφιακό δίσκο "Αγάπη μου καλουκιρ'νη να σ' είχα ντου χειμώνα", του Πολιτιστικού Συλλόγου "Κλειγένης" της Ιερισσού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου