Ο Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική. Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, υπάγεται στον Δήμο Πολυγύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου).

Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη (Ολύνθιο) ποταμό να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Στις παραδοσιακές ταβέρνες - 17 στον αριθμό - ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, παραδοσιακό ψωμί και γλυκά, μέλι κτλ.

Σημαντικές εορτές αποτελούν η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, το πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου στις 28-29 Αυγούστου, το οποίο μάλιστα από τα παλαιά χρόνια συγκέντρωνε πλήθος πιστών, το πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου, του Αη-Γιώργη, του Αη-Λια, της Αγ. Άννας.

Στην μακραίωνη ιστορία του, στο χωριό έχουν διασωθεί και πολλά έθιμα, όπως “Οι Φουταροί”, που ψάλουν τα τοπικά κάλαντα την παραμονή των Θεοφανείων, “Οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών τις Απόκριες, η λιτανεία της ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής και άλλα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες”, “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”.

2/4/09

Η Παγώνα η αρχόντισσα (Πολύγυρος)

Η Παγώνα η αρχόντισσα1
Ν’ οντά ‘ μαρή, ν’ οντά ‘ρτι του Σαββάτου,
του Μέγα Σάββατου,
κι οι λαμπρές οι μέρις
κι η λόγους η καλός.
Κι ήρταν μαρή, κι ήρταν οι Γιαρβανίτις
στουν Πουλύγυρου,
κι ήφιραν δυο κουρίτσια
ν’ απού του Μουριά.
Το ‘να μαρή, το ‘να του λέν’ Μιτάξου
κι τ’ άλλου Λυγιρή,
τα βγάζουν στου παζάρι
κι τα πουλούσανι.
Κι βγαίν’ μαρή, κι βγαίνει η Παγώνα
η αρχόντισσα,
ξαγόρασε του ένα
του καλύτιρου.
Χρόνου μαρή, κιρό του είχι
του νυφουστόλιασι,
του φκιάνει τα στουλίδια
κι απί του πάντριψι.
Του δίν’ μαρή, του δίνει του Γιαννάκη
τουν αταίριαστου,
χρόνουν κιρό τουν είχι
κι δεν αρρώστησι.
Μα τώ, μαρή μα τώρα του χειμώνα
βαρειά θερμάθηκι.
- Βαρειά ‘μι θα πιθάνου
κι σας αφήνου γεια.
Σύρι μαρή, σύρι να πεις τουν Κώστα
κι του Μαυρουδή,
να πεις κι την Παγώνα
να ‘ρθει για να μι δγιεί.
Να ‘ρθει μαρή, να ‘ρθει να μι στουλίσει
ν’ ακόμα μια βουλά
κι αλλού να μη μι πάτι
μόνι στην Παναγιά2.
Που ‘νι μαρή, που ‘νι του σταυρουδρόμι
πιρνάει η ξινιτιά
μη λάχει κι πιράσει
κανές απ’ του Μουριά.
Να στεί, μαρή, να στείλου στη μανούλα μ’
χιριτήματα.
1. Το παραπάνω τραγούδι τραγουδιόταν και χορευόταν την δεύτερη ημέρα του Πάσχα.
2. Πρόκειται για το εξωκλήσι της Παναγίας, στον Πολύγυρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου