Ο Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική. Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, υπάγεται στον Δήμο Πολυγύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου).

Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη (Ολύνθιο) ποταμό να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Στις παραδοσιακές ταβέρνες - 17 στον αριθμό - ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, παραδοσιακό ψωμί και γλυκά, μέλι κτλ.

Σημαντικές εορτές αποτελούν η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, το πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου στις 28-29 Αυγούστου, το οποίο μάλιστα από τα παλαιά χρόνια συγκέντρωνε πλήθος πιστών, το πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου, του Αη-Γιώργη, του Αη-Λια, της Αγ. Άννας.

Στην μακραίωνη ιστορία του, στο χωριό έχουν διασωθεί και πολλά έθιμα, όπως “Οι Φουταροί”, που ψάλουν τα τοπικά κάλαντα την παραμονή των Θεοφανείων, “Οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών τις Απόκριες, η λιτανεία της ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής και άλλα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες”, “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”.

7/5/09

Κατασκευή οδού Γαλατίστης-Ρεσιτνικίων

Εφημερίδα: Μακεδονία
Τεύχος: 3045
Ημερομηνία: 29 Ιουλίου 1920
Τύπος νεωτεριστού και δραστηρίου υπαλλήλου ο νομομηχανικός κ. Δραγάτσης, αποδεικνύεται εξ ίσου λεπτός και πλήρης τακτ εις τας υπηρεσιακάς του ανακοινώσεις.
Εις όσα εδήλωσε σχετικώς προς την κατασκευαζομένην οδόν Γαλατίστης - Ρεσιτνικίων, είμεθα σύμφωνοι. Αναγνωρίζομεν δε και εκτιμώμεν δεόντως την τολμηράν πρωτοβουλίαν του προς διαπλάτυνσιν ωρισμένων σημείων της οδού, της οποίας τα στενά σχέδια εχάραξεν, ως λέγει το υπουργείον.
Η βραδύτης όμως της κατασκευής δεν οφείλεται εις την έλλεψιν εργατών, αλλ' εις το ότι ο εργολάβος τους μισθοδοτεί με οκτώ μόνον δραχμάς την ημέραν απαιτών παρ' αυτών δωδεκάωρον σχεδόν εργασίαν.
Ήτο φυσικόν λοιπόν να του φύγουν οι εργάται και να μεταβούν εις τον θερισμόν, όπου απολαμβάνουν εικοσιπέντε δραχμάς την ημέραν.
Σχόλια: Τελικά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ σε αυτόν τον τόπο, όσα χρόνια κι αν περάσουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου