Ο Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική. Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, υπάγεται στον Δήμο Πολυγύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου).

Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη (Ολύνθιο) ποταμό να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Στις παραδοσιακές ταβέρνες - 17 στον αριθμό - ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, παραδοσιακό ψωμί και γλυκά, μέλι κτλ.

Σημαντικές εορτές αποτελούν η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, το πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου στις 28-29 Αυγούστου, το οποίο μάλιστα από τα παλαιά χρόνια συγκέντρωνε πλήθος πιστών, το πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου, του Αη-Γιώργη, του Αη-Λια, της Αγ. Άννας.

Στην μακραίωνη ιστορία του, στο χωριό έχουν διασωθεί και πολλά έθιμα, όπως “Οι Φουταροί”, που ψάλουν τα τοπικά κάλαντα την παραμονή των Θεοφανείων, “Οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών τις Απόκριες, η λιτανεία της ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής και άλλα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες”, “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”.

24/3/09

Παράδοση Αθανασίου Συποτνικιώτου

Εφημερίδα: Φάρος της Μακεδονίας
Τεύχος: 562
Ημερομηνία: 3 Ιουνίου 1881
"Γράφουσιν ημίν εκ Λιαριγκόβης από ημερομ. 29 παρελθόντος:
Υπάρχει γνώσσην ότι η εν ταις μέρεσι ταύταις …. προ καιρού ληστεία ανησύχισε τους φιλησύχους κατοίκους και της εργασίας αυτών παρεκώλυσε και βίαν [] ούκ ολίγην προξένησεν˙ εις καταδίωξιν ταύτης απεστάλη κατ’ αρχάς ο ταγματάρχης Χασάν εφένδης, ούτινος τα δραστικά μέτρα παρέστειλεν ταύτην και …. ήρξαντο της εργασίας αυτών….
(Ακολουθεί αναφορά του αποκεφαλισμού των ληστών και η έκθεση των κεφαλών τους σε κοινή θέα).
Και έτερον ευχάριστον επεισόδιον έλαβε χώραν˙ ο εκ Συποτνικίων Αθανάσιος, ο περιβόητος εν τοις μέρεσι ταύταις, ο επί πολλών χρόνων μετελθών τον ληστρικόν βίον, τη συνεργεία του αρχιερέως αγ. Αρδαμερίου Π. Κωνσταντίου ελθών εις Λιαρίγκοβην κατέθηκε την υποταγήν αυτού μετά τεσσάρων οπαδών του εις τους πόδας της Α. εξοχότητος του Σελεμή πασσά, ως και του μεχαλάγη Φεσίτ βέη και του Καϊμακάμη βέη του στρατού εγγυάται την τε καταδίωξιν της ληστείας και την ολοσχερή αυτής εξόντωσιν.
Την Α. εξοχότητα συνοδευομένην υπό του μεχαλάγη και ενός σώματος ιππικού εδέχθησαν μετά μεγίστης ευχαριστήσεως άπαντες οι κάτοικοι των Μαδεμοχωρίων. Οι μαθηταί όλων των σχολείων μετά των διδασκάλων και πλήθος άπειρον άνω της κωμοπόλεως υποδέχθησαν τους δραστήριους τούτους υπαλλήλους της Αυτοκρατορικής Κυβερνήσεως, συνοδευομένους και υπό του αρχιερέως ημών αγ. Πανοσ. Κ. Μελετίου από Ρεσετνικίων. Οι μαθηταί απήγγειλον λογύδριον εκφράσαντες την ευχαρίστησιν αυτών, διότι είδον τον προστάτην αυτών το πλήθος εκέκραξε μετά των μαθητών και διδασκάλων το “Ζήτω ο Σουλτάν Χαμήτ, Ζήτω ο Σελεμή πασσάς” πρωτύτερα δε συνταχθέν υπό του Έλληνος διδασκάλου εφάνη υπό των μαθητών κάτωθεν της οικίας της Α. εξοχότητος, μετά το τέλος του οποίου τρεις των μαθητών ανεβώντες την κλίμακα της οικίας ενεχείρισαν τη Α. εξοχότητα ανθοδέσμην, ην μετ’ ευχαριστήσεως δεξάμενη η Α. εξοχότης εξέφρασε την ευχαρίστησίν της αποτείνοντας και τας πατρικάς αυτής συμβουλάς προς τε τους μαθητάς και λοιπούς, απεδείξατο σαφέστατα την ευαρέσκειαν της και ταύτα εν συνόψει περί τούτων. Περί δε της ληστείας λέγομεν ότι αυτή καταδιώκεται δραστηρίως υπό των Αυτοκρατορικών στρατευμάτων νυχθημερόν τρεχόντων παντού και εσμέν βέβαιοι ότι μετ’ ου πολύ ουδ’ ίχνος αυτής θέλει αναφανή….
Υ.Γ. Ταύτη τη στιγμή και έτερος ληστής Νικόλαος Στάιγκος [] την υποταγήν αυτού υπό τους πόδας της Α. εξοχότητος."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου