Ο Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική. Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, υπάγεται στον Δήμο Πολυγύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου).

Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη (Ολύνθιο) ποταμό να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Στις παραδοσιακές ταβέρνες - 17 στον αριθμό - ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, παραδοσιακό ψωμί και γλυκά, μέλι κτλ.

Σημαντικές εορτές αποτελούν η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, το πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου στις 28-29 Αυγούστου, το οποίο μάλιστα από τα παλαιά χρόνια συγκέντρωνε πλήθος πιστών, το πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου, του Αη-Γιώργη, του Αη-Λια, της Αγ. Άννας.

Στην μακραίωνη ιστορία του, στο χωριό έχουν διασωθεί και πολλά έθιμα, όπως “Οι Φουταροί”, που ψάλουν τα τοπικά κάλαντα την παραμονή των Θεοφανείων, “Οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών τις Απόκριες, η λιτανεία της ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής και άλλα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες”, “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”.

26/1/10

Διαζευκτήριο στα Ρεσετνίκια εν έτει 1878

Εισαγωγή
Το έγγραφο που παρατίθεται στην συγκεκριμένη ανάρτηση προέρχεται από το αρχείο της Ιεράς Επισκοπής Αρδαμερίου, που εκείνο τον καιρό είχε την έδρα της στην Γαλάτιστα. Πρόκειται για την απόφαση του μικτού εκκλησιαστικού συμβουλίου της Επισκοπής, σχετικά με την αίτηση για επικύρωση της λύσης των συζυγικών δεσμών της Μαρίας Βασιλικού και του Στέργιου Κιουπούδη, αμφότερων από τον Άγιο Πρόδρομο.
Το έγγραφο έχει ως εξής: Προκαθημένης της ημών ταπεινότητος και συμπαρεδρευόντων των εντίμων προκρίτων παρέσθησαν ενώπιον ημών οι τε Μαρία Βασιλικού1 και ο σύζυγος αυτής Στέργιος Κιουπούδη2 αμφότεροι κάτοικοι του χωρίου Ρεσιτνίκια, ων η πρώτη δεινώς προσκλαίετο κατά του συζύγου της και κατήγγειλεν αυτόν ότι μεταβάς ομού μετ' άλλων όπλοις τε και ροπάλοις εσπέραν τινά εις την οικίαν θείου της τινός, εν ω ευρίσκετο αύτη ήρπασεν αυτήν τη αρωγή και των ετέρων φίλων του και απήγαγων αυτήν κακώς έχουσαν εις τα δάση, ένθα κατεβασάνιζεν αυτήν απανθρώπως όπως συγκατανεύση και υπανδρευθή αυτόν, μη δυναμένη δ' άλλως ποιήσαι και βασανιζομένη ηναγκάσθη ά[...]σα3 και μη βουλομένη να εκτελέση την θέλησίν του, αλλ' άμα εις το χωρίον επανήλθεν απαλλαγήσα των δεινών, έκτοτε ουδόλως ανεγνώρισεν αυτόν ως σύζυγον, διό και εξηζείτο την τελείαν και κανονικήν απ' αυτού διάζευξίν της. Ταύτα αυτή διεξοδικώτερον εκτραγωδούση, ερωτηθείς ο συμπαριστάμενος σύζυγος ουδεμίαν των κατ' αυτού αιτιάσεων της συζύγου του είχεν απεκρούση δι' αποχρώντων λόγων. Μετά τούτο η ταπεινότης ημών [...]3 ρήμασι χρωμένη συνεβούλευσεν αμφοτέρους τα εικότα εις λήθην των παρελθόντων και συμβιβασμόν. Μη καθισχύσασα μέντοι της προσμονής της γυναικός και μετα [...]3 απ' αλλήλων τακτικήν διάστασιν και καθιδούσα το ανοικονόμιτον του σκανδάλου και ανεπίτευκτον της περαιτέρω αυτών συμβιώσεως έγνω και τη των συμπαρέδρων γνώμη διαζεύξαι απ' αλλήλων διαζεύξει τελεία. Ένθεν το εντεύθεν οι ειρημένοι Μαρία Βασιλικού και Στέργιος Κιουπούδη εισί διαζευγμένοι απ' αλλήλων και όλως ξένοι και απηλλοτριωμένοι ελέυθεροί τε παντός προς αλλήλους γαμικού δεσμού και δυνάμενοι, ει βούλοιντο, ετέρου γάμου συνάψειν, εφ' ω εξεδόθη και το παρόν διαζευκτήριον γράμμα και εδόθη εις χείρας της γυναικός δηλούν προς τούτους και την αμοιβαίαν εξόφλησιν αυτών και από υλικής απαιτήσεως. ο Αρδαμερίου Κωνστάντιος επιβεβαιεί.


εν έτει 1878 Μαρτίου 27.

Σχόλια
1. Δεν γνωρίζουμε το επίθετο αυτής της Μαρίας. Το "Βασιλικού" πρόκειται για το πατρώνυμο της ενάγουσας.
2. Μάλλον πρόκειται για τον Αστέριο Κων. Κιούπη, γεννηθέντα το 1854 και στο επάγγελμα γεωργό.
3. Δυσανάγνωστες λέξεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου