Ο Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική. Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, υπάγεται στον Δήμο Πολυγύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου).

Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη ποταμό - ή Τρανό λάκκο, ο οποίος αποτελεί μία από τις πηγές του Ολύνθιου - να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Στις παραδοσιακές ταβέρνες - 9 στον αριθμό - ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί το πασίγνωστο σουβλάκι Αγίου Προδρόμου, παραδοσιακό ψωμί και γλυκά, μέλι, καφέ κτλ.

Σημαντικές εορτές αποτελούν η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, το πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου στις 28-29 Αυγούστου, το οποίο μάλιστα από τα παλαιά χρόνια συγκέντρωνε πλήθος πιστών, το πανηγύρι του Αγίου Χριστοφόρου, του Αη-Γιώργη, του Αη-Λια, της Αγ. Άννας.

Στην μακραίωνη ιστορία του, στο χωριό έχουν διασωθεί και πολλά έθιμα, όπως “Οι Φουταροί”, που ψάλουν τα τοπικά κάλαντα την παραμονή των Θεοφανείων, “Οι φουτχιές” που ανάβουν στις πλατείες του χωριού την παραμονή της Γεννήσεως του Αγίου Προδρόμου στις 23 Ιουνίου, το παραδοσιακό μασκάρεμα των παιδιών τις Απόκριες, η λιτανεία της ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής και άλλα πιο ξεχασμένα, όπως “Οι Λαζαρίνες”, “Το έθιμο της σ’χωρήσεως”.

9/2/15

Η επάνοδος (Χαλκιδική)

Η επάνοδος1

Απού τα ξιένα έρχουμι
στου σπίτι μου πηγαίνου,
λαλούσα κι τουν ταμπουρά
κι ψιλουτραγουδούσα.
Πάνω σιμά στο σπίτι μου
στην πόρτα μου να σιέβου.

Ρίχνου τα μάτια μου ψηλά,
ψηλά στα παραθύρια,
βλιέπου τη μάνα μ' πράσινη
την αδιρφή μ' γαλάζια
βλιέπου κι τη γυναίκα μου
στα μαύρα φορεμένη.

Η μάνα μου μ' εγνώρισι
κι πρόσταξι τη νύφη:

- Νύφη μ', ου γιος μου έρχιτι
τρέχα να τουν ανοίξεις.




1. Τραγούδι από την Χαλκιδική, το οποίο διασώζεται στο "Μακεδονικόν Ημερολόγιον 1911". Για το συγκεκριμένο άσμα σημειώνεται "Εκ της υπό της γλωσσικής Εταιρείας βραβευθείσης εν τω Χατζηλαζαρείω διαγωνισμώ ανεκδότου λαογραφίας της Μακεδονίας του κ. Χρ. Γουγούση". Έχουν διορθωθεί ορισμένα ορθογραφικά λάθη, προς διευκόλυνση της ανάγνωσης.

26/1/15

Προσχέδιο ομιλίας του παπα-Χρήστου Σατραζάνη σε σχολική εορτή (γύρω στα 1915)





Προσχέδιο ομιλίας του δάσκαλου παπά-Χρήστου Σατραζάνη (1885-1961), πιθανότατα από σχολική εορτή του δημοτικού Σχολείου της Κοινότητας Αδάμ. Στο κείμενο αναφέρονται πολύτιμες πληροφορίες για την εκπαιδευτική κατάσταση ενός χωριού της ελληνικής επαρχίας στις αρχές του 20ου αιώνα, όπως επίσης και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι δάσκαλοι, αλλά και οι μαθητές και οι γονείς, εκείνη την περίοδο.

Ευχαριστώ θερμά τον ιατρό κ. Δημήτριο Σατραζάνη, δισέγγονο του παπά-Χρήστου, για την διάθεση του πολύτιμου εγγράφου.

10/12/14

Φιλική συνάντηση Αγιοπροδρομιτών

Το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί φιλική συνάντηση Αγιοπροδρομιτών, τόσο της... διασποράς, όσο και... εντόπιων, στην ταβέρνα "Το Πέτρινο" στην Πυλαία Θεσσαλονίκης. Το ραντεβού έχει οριστεί στις 8 το βράδυ. Στο μαγαζί θα υπάρχει ζωντανή ορχήστρα, η οποία πλαισιώνεται από την φωνή της δικής μας Μαρίας Ουζούνη.

Παρεΐστικη διάθεση, χαλαρή κουβεντούλα, γλέντι. Όπως ξέρουν μοναδικά να κάνουν οι Αγιοπροδρομίτες.

Πληροφορίες: Ελένη Μαυρογιάννη-Δαμασκηνίδου

2/10/14

Ταξίδι στην Ευρωπαϊκή Τουρκία, του Auguste Viquesnal (1847-1848)

Συγγραφέας: Auguste Viquesnel
Τιτλος βιβλίου: Voyage dans la Turquie d'Europe: description physique et géologique de la Thrace (Παρίσι 1868), σελ. 250-251
Γλώσσα: Γαλλικά
Μετάφραση: Γιάννης Δ. Σαράφης

Πρόλογος

Όπως θα έχουν αντιληφθεί οι αναγνώστες μας, λατρεύω τις ταξιδιωτικές περιγραφές, και κυρίως αυτές που αναφέρονται στον τόπο μας, την Χαλκιδική. Άνθρωποι και τόποι, θαρρείς τόσο μακρινοί, αλλά και τόσο οικείοι, ξεδιπλώνονται μπροστά μας, φωτίζοντας ένα κομμάτι της ιστορίας μας, αλλά και της ίδιας της ύπαρξής μας. Κατάκοποι ταξιδιώτες και περιηγητές, μέσα σε έναν απροσπέλαστο και άγνωστο, πολλές φορές σε αυτούς κόσμο, στα "σύνορα της Ανατολής με την Δύση" και στον απόηχο ενός δοξασμένου παρελθόντος, καταγράφουν τις παρατηρήσεις τους με σκοπό την πληροφόρηση των ομοεθνών τους, αλλά θαρρείς με τρόπο μαγικό, και εμάς των ιδίων, εκατοντάδες χρόνια μετά.

Ο August Viquesnel (1803-1867), υπήρξε γεωλόγος, έχοντας ασχοληθεί παράλληλα με την γεωγραφία, την μετεωρολογία και την εθνογραφία. Υπήρξε μέλος, ταμίας και τέλος πρόεδρος της Γεωλογικής Εταιρείας της Γαλλίας, ιδρυτής της Μετεωρολογικής Εταιρείας και μέλος της Εταιρείας Φιλομάθειας της χώρας του. Οι έρευνές του επικεντρώθηκαν κυρίως στο εσωτερικό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και κυρίως στις περιοχές της Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Θεσσαλίας και Αλβανίας.

Τα έτη 1847-1848, περιηγήθηκε στην Θράκη και την Μακεδονία, και κατέγραψε τις παρατηρήσεις του στο βιβλίο "Voyage dans la Turquie d'Europe: description physique et géologique de la Thrace", το οποίο εκδόθηκε στο Παρίσι το 1868. Ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του παρουσιάζεται σε αυτή την ανάρτηση, το οποίο αφορά την Χαλκιδική. Καλή ανάγνωση.


-------------------------------------------------------------------------------------



166. Από την Σαλονίκη1 στον Νίσβορο2 της Χαλκιδικής, και από κει στην Πράβιστα3.

Χωρίσαμε αυτό το ταξίδι σε δύο διαδρομές:

Πρώτη διαδρομή. – Απαιτεί 20 ώρες από την Σαλονίκη στον Νίσβορο, και πιο συγκεκριμένα: Γαλάτσιστα4, 8 ώρες - Λιαρίγκοβη5, 8 ώρες - Νίσβορος, 4 ώρες.

Φεύγοντας από την Σαλονίκη, περπατώντας Ν-ΝΑ, κατά μήκος της ακτής· Καπουτζιλέρ6 -  Σέδες, 2 ώρες - Εισερχόμαστε στην πεδιάδα της Γαλάτιστας - Ιαματικά νερά - Βασιλικά, στους πρόποδες της ψηλότερης κορυφής του όρους Χορτιάτη7, 3 ώρες - Γαλάτιστα, ελληνικό χωριό, το οποίο αποτελείται από 200 σπίτια σύμφωνα με τον Cousinéry, και 350 σύμφωνα με τον M. Daux.

Το Νετζέσαλάρ8 (σύμφωνα με τον Cousinéry, ή Νετζεβλέρ σύμφωνα με τον M. Grisebach), χωριό αποτελούμενο από 30 σπίτια, 2 ώρες. Όπως και ο  M. Grisebach, ταξιδέψαμε για 5 και μισή ώρες στο πίσω μέρος ενός ευρέος οροπεδίου, με αποκορύφωμά του τον Χολομώντα ή Ζολομώντα, που βρίσκεται κοντά στην Λιαρίγκοβη, και του οποίου το ύψος υπερβαίνει τα 950 μέτρα - Άφιξη σε ένα διάσελο – Κάθοδος – Λιαρίγκοβη, ελληνικό χωριό, στη μισή ώρα (αποτελούμενο από 400 σπίτια, σύμφωνα με τον Cousinéry ή από 250 σπίτια, σύμφωνα με τον M. Daux).

Ο M. Daux ταξίδεψε από την Γαλάτιστα στην Λιαρίγκοβη από έναν άλλο δρόμο· πέρασε από τα Ρεσιτενίκια9, 2 ώρες – Λιαρίγκοβη, 5 και μισή ώρες: συνολικά σε 7 και μισή ώρες αντί για 8.

Ο ίδιος ταξιδιώτης δίνει τα ακόλουθα στοιχεία για την διαδρομή από την Λιαρίγκοβη προς τον Νίσβορο, που διήνησε σε 3 ώρες και 35 λεπτά, αντί για 4 ώρες: πορεία ΒΑ μέσα από την πεδιάδα – Διάσχιση ενός παραποτάμου – Παλαιοχώρι, χωριό αποτελούμενο από 25 ελληνικά σπίτια· μέσα από έναν άλλο παραπόταμο, στην είσοδο μιας στενωπού, σε 1 ώρα και 15 λεπτά. Τα τρία ρυάκια, σμίγοντας, χύνονται στον Χαβρία – Πέρασμα δίπλα από δύο οικισμούς των 15-20 σπιτιών – Έξοδος από την στενωπό, σε 35 λεπτά – Κάθοδος μέσα από μία πεδιάδα – Διακλάδωση προς τον δρόμο που οδηγεί στην λίμνη Μπεσικίων10 – Κάθοδος προς τα Α-ΝΑ και στη συνέχεια ΝΑ της πεδιάδας, όπου η ροή κατευθύνεται μέσα σε στενωπούς – Ερείπια των Μεγάλων ή Μαντέμ Σιδηροκαυσίων11, τα οποία βρίσκονται στους πρόποδες του όρους Στραβενίκου12, στη 1 ώρα και 15 λεπτά (δεν υπάρχουν πλέον εδώ παρά 4 σπίτια, στην περιοχή που κάποτε καταλάμβανε η πόλη, η οποία αποτελούνταν από μία μουσουλμανική και μία χριστιανική γειτονιά: το όνομα των Μαντέμ Σιδηροκαυσίων αναφέρεται πλέον σε όλη την γύρω περιοχή) – Πορεία ΒΑ – Πορεία Α-ΒΑ – Κάστρο13, χωριό ελληνικό, αποτελούμενο από 45 σπίτια και έναν αρχαίο ερειπωμένο πύργο, 10 λεπτά – Νίσβορος, ελληνικό χωριό, αποτελούμενο από 45 σπίτια (περιελάμβανε 60 την εποχή που το επισκέφθηκε ο Cousinéry), σε απόσταση μισής ώρας από την θάλασσα, 20 λεπτά.

Δεύτερη διαδρομή. – Ο M. Daux διήνυσε απόσταση 12 ωρών από τον Νίσβορο μέχρι τις εκβολές του Στρυμόνα. Κι από εκεί μέχρι την Πράβιστα άλλες 9 ώρες, αντί για τις 7 ώρες [που διήνυσε] ο Cousinéry.

Υπολογίζοντας την διαδρομή του, μέχρι την διακλάδωση του δρόμου που αναφέρθηκε παραπάνω, είναι 1 ώρα και τρία τέταρτα – Πρόκειται για ένα αυλάκι – Πέρασμα – Κάθοδος στην λεκάνη απορροής της λίμνης Μπεσικίων, δίπλα σε πλαγιές φορτωμένες με δρύες – Μόδι, οικισμός αποτελούμενος από 16 σπίτια, και ο οποίος βρίσκεται σε μια προεξοχή, 3 ώρες – Βαρβάρα, οικισμός αποτελούμενος από 24 σπίτια, 2 ώρες – Διάσχιση του ρέμματος κοντά στην έξοδο του από την λίμνη Μπεσικίων, 1 ώρα – Διασχίζοντας αρκετές πλαγιές μέσα στο δάσος, και χαράδρες που τις τέμνουν – Βραστά14, οικισμός αποτελούμενος από 22 σπίτια, 2 και μισή ώρες – Κατάβαση μέσα από το δάσος – Παραλία, 1 ώρα – Γέφυρα στις εκβολές του Στρυμόνα, 2 και μισή ώρες.

Υπάρχει και μία εναλλακτική διαδρομή η οποία ξεκινά από τον Νίσβορο, ανεβαίνοντας σε μία προεξοχή στην πλευρά των βράχων που βρέχονται από την θάλασσα, περνάει από τον Σταυρό, διασχίζοντας το ρέμα της λίμνης των Μπεσικίων, κοντά στις εκβολές του, και κατά μήκος της ακτής κοντά στην γέφυρα του Στρυμόνα.


-------------------------------------------------------------------------------------

Σχόλια

1. Η Θεσσαλονίκη. Στο πρωτότυπο κείμενο αναγράφεται με το τουρκικό όνομα Sélanik.
2. O Νίσβορος ή Ίσβορος είναι το σημερινό χωριό Στρατονίκη. Στο πρωτότυπο, Nisvoro.
3. Πράβιστα, η σημερινή Ελευθερούπολη Καβάλας. Στο πρωτότυπο, Brévisa και Provista.
4. Γαλάτσιστα, η σημερινή Γαλάτιστα. Στο πρωτότυπο, Galatzista.
5. Λιαρίγκοβη, σήμερα Αρναία. Στο πρωτότυπο, Larégovi.
6. Καπουτζιλέρ ή Καπουτζήδες, αλλά και Καψίδα, η σημερινή Πυλαία Θεσσαλονίκης. Στο πρωτότυπο, Kapoudjiler.
7. Το όρος Χορτιάτης, που στο πρωτότυπο κείμενο αναγράφεται ως Kortiatch.
8. To Νετζεσαλάρ ή Νετζεβλέρ, ήταν μικρός οικισμός μεταξύ Δουμπιών, Σανών και Αγ. Προδρόμου. Ο Edouard Charton στα 1858, αναφέρει ότι το χωριό διέθετε χάνι και φημιζόταν για την κεραμική που παραγόταν σε αυτό, η οποία διατηρούσε σε μεγάλο βαθμό αρχαιοελληνικά μοτίβα! Στο πρωτότυπο κείμενο αναφέρεται ως Nedgésalar και Neggéblar.
9. Τα Ρεσιτενίκια ή Ρεσιτνίκια είναι το χωριό Άγιος Πρόδρομος. Στο πρωτότυπο, Réchiténikia.
10. Λίμνη Μπεσικίων, η σημερινή Βόλβη. Στο πρωτότυπο, Betchik.
11. Σιδηροκαύσια και αργότερα Σιδερόκαψα ή Μαντέμ Λάκκος. Βυζαντινό μεταλλευτικό χωριό της Χαλκιδικής, του οποίου η μεταλλευτική δραστηριότητα άκμασε και μετά την οθωμανική κατάκτηση της περιοχής. Στο πρωτότυπο, Mégala ή Maaden Sidèré Kafessi.
12. Στρεβενίκος ή Στρατονικό όρος. Στο πρωτότυπο, Strabéniko.
13. Με το όνομα Κάστρο, μάλλον αναφέρεται στον οικισμό Μαχαλά (περίπου όπου τα σημερινά Στάγειρα), μια και η απόσταση των 10 λεπτών από τα Σιδηροκαύσια και 20 λεπτών από τον Νίσβορο, όπως επίσης και η παρουσία ερειπωμένου πύργου, συνηγορούν σε αυτό.
14. Βραστά, το σημερινό χωριό Βρασνά. Στο πρωτότυπο, Vrasta.

12/9/14

Ενθύμιον Θεσσαλονίκης 1941

Ενθύμιον Θεσσαλονίκης 1941
Ενθύμιον Θεσσαλονίκης 15/12/1941. Διακρίνονται από αριστερά: Μαρία Γ. Καζλάρη (σύζυγος Ιωάννη Σαράφη και γιαγιά μου) και ο ξάδερφός της Γεώργιος Καζλάρης με την γυναίκα του, που διέμεναν στην Θεσσαλονίκη 


----------------------------------------------------------------------------------------------------

Σημ.: Όσοι από τους αναγνώστες μας έχουν παλιές φωτογραφίες από τον Άγιο Πρόδρομο και τα γύρω χωριά και θα ήθελαν να τις δημοσιεύσουμε στο ιστολόγιό μας, ας τις αποστείλουν στο mail g_sarafis@yahoo.gr ή σε φωτοαντίγραφα στην διεύθυνση Γαληνού 15, 63100, Πολύγυρος. Υπόψιν Σαράφη Ιωάννη. Ευχαριστώ

31/8/14

Απ' του Βάβδου ως τουν Αη-Μάμα

Απ' του Βάβδου ως τουν Αη-Μάμα1

Απ' του Βάβδου, ως τουν Αη-Μάμα
κι από κει στα Μαριανά, δυο ματούδια
κι απο κει στα Μαριανά.

Κατεβήκαν τα καΐκια
Στέργιου μ' τα λιαρίγκουβ'να, δυο ματούδια
Στέργιου μ' τα λιαρίγκουβ'να.

Σα 'δω η Στέργιους, σα 'κει η Στέργιους
Στέργιους μας δεν είν' ιδώ, δυο ματούδια
Στέργιους μας δεν είν' ιδώ.

Του μαντήλ' απού κιντούσις
έπισι μες του γιαλό, δυο ματούδια
έπισι μες του γιαλό.

Κι έσκυψα για να του πάρου
κόντιψι για να πνιγώ, δυο ματούδια
κόντιψι για να πνιγώ.

Κάνε το κορμί σου βάρκα
κι τα χέρια σου κουπιά, δυο ματούδια
κι τα χέρια σου κουπιά.

Τα μαλλιά σ' καραβουσκοίνια
για να βγούμι στη στεριά, δυο ματούδια
για να βγούμι στη στεριά.

1. Τραγούδι από τον Βάβδο. Έχει ηχογραφηθεί από το Βαβδινό Μουσικό Συγκρότημα, και περιλαμβάνεται στον ψηφιακό δίσκο "Ήχοι της παράδοσης". Τραγουδιόταν και στον Πολύγυρο, με τον τίτλο "Διαμαντούλα", σε αντικατάσταση του "δυο ματούδια" της βαβδινής παραλλαγής, με την συνοδεία γκάιντας.

29/8/14

Κατάλογος του 1895 με τα σημαντικότερα πανηγύρια της περιφέρειας Θεσσαλονίκης


Οθωμανικός κατάλογος του 1895, που περιλαμβάνει τα μεγαλύτερα πανηγύρια της περιφέρειας (σαντζακιού) Θεσσαλονίκης. Στην πρώτη από δεξιά στήλη εμφανίζεται το μέρος ή το εξωκλήσι όπου λαμβάνει χώρα το πανηγύρι, στην δεύτερη η ημερομηνία, στην τρίτη η διάρκειά του σε ημέρες και στην τέταρτη η επαρχία και το χωριό.

Τα μεγαλύτερα λοιπόν πανηγύρια της περιφέρειας Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων τα 4 είναι στην Χαλκιδική, είναι τα εξής:

1) Πασά πανηγύρι, στις 18 Ιουνίου, στο χωριό Παζάρ της επαρχίας Λαγκαδά(;). Ίσως πρόκειται για το πανηγύρι Παζαρούδας, στην σημερινή Ν. Απολλώνία. Διαρκούσε 10 ημέρες.
2) Πανηγύρι Ρεβενικίων, στις 15 Αυγούστου, στο χωριό Ρεβενίκια της επαρχίας Κασσάνδρας. Διαρκούσε μία ημέρα. Πρόκειται για το πανηγύρι της Παναγίας στο χωριό Μ. Παναγία ή Ρεβενίκια Χαλκιδικής.
3) Πανηγύρι Αγίου Προδρόμου, στις 29 Αυγούστου, στο χωριό Ιερισσός της επαρχίας Κασσάνδρας. Διαρκούσε μία ημέρα.
4) Πανηγύρι Αγίου Προδρόμου, στις 29 Αυγούστου, στο χωριό Ρεσιτνίκια της επαρχίας Κασσάνδρας. Διαρκούσε μία ημέρα. Πρόκειται για το εξωκλήσι του Αγ. Προδρόμου στο χωριό μας, το οποίο εορτάζει και πανηγυρίζει σήμερα!
5) Πανηγύρι Αγίου Μάμα, στις 12(;) Σεπτεμβρίου, στο χωριό Άγιο Μάμα της επαρχίας Κασσάνδρας. Διαρκούσε τρεις ημέρες. Εξού και η έκφραση "Σα ντ' τρίτ' μέρα απ' τουν Αη-Μάμα"!
6) Πανηγύρι Καβαντάρ, στις 23 Απριλίου, στο χωριό Καβαντάρ της επαρχίας Τίκβες. Διαρκούσε 5 ημέρες. Το Καβάνταρτσι ή Καφαντάρι, βρίσκεται σήμερα στο κράτος των Σκοπίων.
7) Πανηγύρι Καραφέριε (Βέροιας), στη 1 Αυγούστου, στο κέντρο της Βέροιας. Διαρκούσε τρεις ημέρες.
8) Πανηγύρι Κιοπρουλού, στις 8 Μαΐου, στο κέντρο του Κιοπρουλού. Διαρκούσε 10 ημέρες. Ίσως πρόκειται για την σημερινή πόλη Βέλες των Σκοπίων, αν και αυτή ανήκε τότε στην περιφέρεια (σαντζάκι) των Σκοπίων και όχι της Θεσσαλονίκης.